میانگین امتیار کاربران: / ۰
ضعیفعالی 

چه تعریف جامعی برای بند و اسارت می توانیم داشته باشیم ؟

اسارت از هر نوع آن بیشتر به معنی : در بند بودن یا در چهار چوبی گرفتار شدن و در قفس بودن است .  می تواند گاها به معنی در محدودیت قرار گرفتن نیز باشد .

در همین ابتدا اشاره به انواع آن کردید ، آیا اسارتها متفاوت هستند ؟

 بله اسارتها متفاوت هستند .

• اسارت های جسمی که مربوط به بدن و اجزا بدنی ما می شود .  گرچه خیلی از خواسته ها و احتیاجات بدنی ما طبیعی است ، اما امیال جسم و بدن ما می تواند ما را به اسارت و بند بکشد ، به عنوان مثال غذا خوردن طبیعی است اما پر خوری نوعی اسارت است .  اصولا افراط در هر چیزی  اسارت می آورد . هر چیزی که ازش سیر نشویم اسیرش هستیم ،  حتی اسیر نگاه کردن .

 امثال سلیمان ۳۰ : ۱۵ – ۱۶

۱۵ در دنیا چهار چیز مثل‌ زالوست‌ که‌ هر چه‌ می‌خورد سیر نمی‌شود: ۱۶ دنیای‌ مردگان‌، رحم‌ نازا، زمین‌ بی‌آب‌، آتش‌ مشتعل‌ .

 جامعه ۱ : ۸   ب

چشم از دیدن سیر نمی شود و گوش از شنیدن مملو نمی گردد .

 غزل غزلها ۷ : ۵

سرت‌ مانند کوه‌ کَرمَل‌ افراشته‌ است‌ و گیسوانت‌ به‌ لطافت‌ اطلس‌اند. حلقه‌های‌ موهایت‌ پادشاهان‌ را اسیر خود می‌سازد .

ما تا زمانی که در این جسم هستیم در انواع اسارتها و بندها ، گرفتار هستیم .

• اسارتهای روحی و روانی ، که مربوط به آسیب های روحی و روانی می شود که اکثرا در  زمان بچگی اثر گذاشته و یا در مسیر زندگی به طور مخصوص در شکست های عشقی و مالی و غیره که انسان را اسیر یاس و نا امیدی می کند .
• اسارت های اجتماعی که البته بستگی دارد در چه اجتماعی زندگی می کنیم و در چه رسم و رسوماتی قرار داریم .  مثلا اسیر عقاید اجتمایی برای مرد سالاری و غیره ..
• اسارتهای سیاسی که باز بستگی دارد در چه جامعه و کشوری زندگی می کنیم .  افراد بدون اینکه بدانند جریان چیست ممکنه اسیر عقاید سیاسی افراد دیگر بشوند . مثلا خانواده سیاسی است و بچه هم ناخواسته قدم در آن می گذارد .
• اسارت های مذهبی که انسان را اسیر رسم و رسومات و قوانین سنگین مذهبی و انسان می کند و از اصل مطلب یعنی خدا دور می سازد .
• و اسارت های ارثی که در رابطه با مسایل اخلاقی و رفتاری و کرداری والدین و خصوصیات ژنتیکی به فرزندان می رسد .

عامل اسارت چیست و چی می تونه باشه ؟

خیلی چیزها برای در بند گرفتن و اسیر ساختن ما دخیل هستند ، مهمترین آن به قول کلام خدا عدم معرفت و یا شناخت از خدا و کار او است .

 اشعیا ۵ : ۱۳

بنابراین قوم من به سبب عدم معرفت اسیر شده اند و شریفان ایشان گرسنه و عوام ایشان از تشنگی خشک گردیده .

 اینکه فقط بدانیم خدایی است ورحیم و مهربان است درد ما را چاره نمی کند و خدا هم خودش می داند که این کار نخواهد کرد برای همین این مهر و مهربانی در میان ما در تجسم عیسی مسیح می آید و محبت آزاد بخش خود را نشان می دهد ، برای همین عیسی مسیح این چنین می کوید :

 لوقا ۴ : ۱۸   ( اشعیا ۶۱ : ۱ )

روح خداوند بر من است، زیرا که مرا مسح کرد تا فقیران را بشارت دهم و مرا فرستاد، تا شکسته دلان را شفا بخشم و اسیران را به رستگاری و کوران را به بینایی، موعظه کنم و تا کوبیدگان را آزاد سازم .

 پس با این توضیحات اسارت و در بند بودن خیلی ضرر آوره و میتونه صدمه بزنه ؟

 اگر از اسارت هایمان آزاد نشویم  نه فقط خود ضرر خواهیم دید بلکه به دیگران نیز آسیب خواهیم زد .  یک حرکت اخلاقی نادرست از اسارت های خانوادگی می تونه تلخی برای آن خانواده بوجود بیاورد .

آیا کلام خدا در رابطه با اسارت صحبت می کند ؟

 کلام خدا در این رابطه حرف های زیادی برای گفتن دارد .

اولا آنرا بردگی می داند ، اصولا هر چیزی که ما را اسیر خود بسازه ما را برده و بنده و غلام همان چیز میسازه :

۲ پطرس ۲ : ۱۹

و ایشان را به آزادی وعده می دهند و حال آنکه خود غلام فساد هستند، زیرا هر چیزی که بر کسی غلبه یافته باشد، او نیز غلام آن است .

و برای همین یکی از تنبیهات خدا برای قوم ناشنوا و نامطیع خود ، فرستادن آنها به اسارت بود :

 ارمیا ۲۹ : ۱۴

و خداوند می گوید که مرا خواهید یافت و اسیران شما را باز خواهم آورد. و خداوند می گوید که شما را ازجمیع امّت ها و از همه مکان هایی که شما را در آنها رانده ام، جمع خواهم نمود و شما را از جایی که به اسیری فرستاده ام، باز خواهم آورد .

 حتی در مورد ایران نیز چنین می کوید :

 ارمیا ۴۹ : ۳۹

لیکن خداوند می گوید: در ایّآم آخر اسیران عیلام را باز خواهم آورد .

 موضوع این است که خدا مایل است که ما را از اسارت هایمان آزاد سازد اما آیا ما می خواهیم آزاد شویم ؟

 در ثانی خدا و کلام او ما را تشویق به آزاد شدن از اسارت و بند می کند :

 اشعیا ۴۲ : ۷

تا چشمان کوران را بگشایی و اسیران را از زندان و نشینندگان در ظلمت را از محبس بیرون آوری .

چطور می توانیم از اسارت آزاد شویم ؟

 اگر متوجه شدیم که در بند و اسارت هستیم ، آنگاه قدم برای آزادی را برداشته ایم .  جالب این است که ما با قدرت خودمان نمی توانیم آزاد شویم :

 رومیان ۷ : ۲۳ – ۲۴

۲۳و۲۴و۲۵ اما چیزی در عمق وجودم ، در طبیعت نفسانی من هست که با فکرم در جنگ و جدال می باشد و در این مبارزه پیروز می شود و مرا برده گناه می سازد، گناهی که هنوز در درون من وجود دارد. در فکرم اراده می کنم که خدمتگزار از جان گذشته خدا باشم ، اما می بینم که هنوز اسیر گناه هستم . پس می بینید که من در چه حال زاری هستم : طبیعت جدید من به من امر می کند که اعمالم پاک و خوب باشد، اما آن طبیعت کهنه که هنوز در من است ، بسوی گناه کشیده می شود. وای که در چه تنگنای وحشتناکی گرفتار شده ام ! چه کسی می تواند مرا از چنگ این طبیعت مرگبار آزاد کند؟ خدا را شکر، این کار را خداوند، عیسی مسیح انجام می دهد .

 برای همین به ما از طرف خداوندمان عیسی مسیح قدرت داده شده است تا بر اسارت پیروز شویم :

این قدرت از کجا می آید ، از پیروزی خداوندمان بر موت . موت و مرگ اسارت ابدی است پس اگر کسی بتواند بر آن پیروز شود می تواند اسیران را آزاد سازد :

مزمور ۱۰۲ : ۲۰

تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده اند آزاد نماید.

چطور :

اعمال رسولان ۲ : ۲۴

که خدا دردهای موت را گسسته، او را برخیزانید زیرا محال بود که موت او را در بند نگاه دارد .

 برای مبارزه با این اسارت احتیاج به اسلحه داریم :

۲ قرنتیان ۱۰ : ۴- ۵

افسسیان ۴ : ۸

بنابراین می گوید: «چون او به اعلی علیّیّن صعود نمود، اسیری را به اسیری برد و بخششها به مردم داد .

وقتی که مسیح در ماموریتی که داشت پیروز شد به مکان اصلی خود برگشت ، او آن‌ چیزهایی‌ را که‌ پیشتر ما را اسیر خود می‌ساختند یعنی‌ گناه‌ و مرگ‌ و ابلیس‌، را به‌ اسارت‌ خود در آورد و ما را آزاد ساخت‌. مسیح‌ بر اسارت‌ پیروز شد و با این‌ کار، آزادی‌ را به‌ ما هدیه‌ فرمود .

نتیجه ای که از این بحث می گیریم این است که :

اسارت ما را از جایگاه اصلی دور ساخته است و ما را به بندگی کشانده است .

اما پیغام شیرین و آزاد بخش این است که خداوند ما عیسی مسیح می تواند ما را قدرت ببخشد تا بر اسارت های خود پیروز شویم و به جایگاه اصلی خودمان ما را برگرداند .